Palermo powstało w VIII wieku p.ne. jako fenicka osada handlowa. Po Fenicjanach rządzili Kartagińczycy, Rzymianie. Złoty wiek miasta przypada na panowanie Arabów. Palermo przez 6 wieków było po Konstantynopolu najważniejszym miastem ówczesnej Europy. Po Arabach przyszli Normanowie i Hohenstaufowie, także ten okres należy zaliczyć do czasu prosperity dla Palermo. Do upadku miasta przyczynili się Andegawenowie a w jeszcze większym stopniu Hiszpanie, którzy rządzili przez 6 stuleci. Jednak pozostawili swoje ślady w architekturze barokowej, ważnej dla miasta. Ta bogata historia zaowocowała wspaniałym bogactwem kulturowym, wielką różnorodnością wśród zabytków. Hiszpańskie pałace, średniowieczne uliczki, arabskie kopuły, bizantyjskie targi, arabsko-normańskie kościoły, wspaniałe mozaiki, świetne muzea. To wszystko oferuje nam sycylijska stolica, tygiel różnych kultur, hałaśliwe i ekscytujące miasto. Palermo jest przepięknie położone nad szeroką zatoką poniżej dominującej góry, wynurzającej się z Morza Tyrreńskiego, Monte Pellegrino. Wychodzi na rozległą dolinę Conca d’Oro (Złota Muszla) otoczoną górami. Podążając właśnie tą doliną dotrzemy do wspaniałego Monreale gdzie koniecznie trzeba obejrzeć fascynującą katedrę z niezwykłymi mozaikami. W pobliżu Palermo, nieomal na jego przedmieściach znajduje się druga wspaniała zatoka z piękną plażą i widokiem na Monte Pellegrino: Mondello. Góra Monte Pellegrino oferuje nam nie tylko wspaniałe widoki na obie zatoki, jest także świętą górą dla mieszkańców Palermo. To tutaj znajduje się sanktuarium Świętej Rozalii (Santa Rosalia) patronki miasta.
Wyspy Liparyjskie (Isole Euoulie), na burzliwych wodach na północ od Sycylii, są pochodzenia wulkanicznego. Nazwę wzięły od imienia greckiego boga Eola, władcy wiatrów, które więził w jednej z licznych jaskiń na wyspach. Według Homera, kiedy przypłynął tutaj Odyseusz, otrzymał worek z wiatrami, lecz jego marynarze otworzyli go zbyt szybko i statek został zepchnięty z powrotem do portu. Inna historia mówi o tym, że wyspy stanowiły łakomy kąsek ze względu na złoża minerałów, a wydobycie obsydianu (odmiana szkliwa wulkanicznego bogatego w krzemionkę) było źródłem dobrobytu w początkach ich historii.
Katania znajduje się na wyspie Sycylii na wschodnim wybrzeżu rzeki Amenano u podnóża wulkanu Etna. Historia miasta sięga VIII wieku przed Chrystusem. Kilka razy doszło do zniszczenia miasta w wyniku działalności wulkanu - wybuchów i trzęsień ziemi. Do głównych atrakcji należy barokowe historyczne centrum, które jest zarejestrowane na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Tutaj znajdziesz Katedrę Sant'Agata, Chiesa di San Giuseppe al Duomo, la Chiesa di Sant'Agata Veter, alla Chiesa di Sant'Agata Fornace i wiele innych ciekawych atrakcji. Pochowanych pod lawą jest wiele greckich i rzymskie zabytków. Z Catanii już tylko rzut kamieniem do Etny - najwyższego wulkanu w Europie, a także jedego z najbardziej aktywnych wulkanów na świecie. Ma 2,5 milionów aktywnych lat. Etna wzrasta na wysokość do 3350 metrów. Jest ona uzależniona od aktywności wulkanu. Etna nazwa pochodzi od greckiego i oznacza "ogień". najbardziej znany wybuch nastąpił w 1669r. i trwał 122 dni. Podczas erupcji w 1986 Etna strzelała lawą do wysokości 1.6 km powyżej krateru. Ostatni wybuch był w 2003 r.
Zakynthos to wyspa magiczna. Mimo swoich małych rozmiarów ma do zaoferowania ogromny wachlarz doznań. Wyspę Zakynthos bez wątpienia można nazwać widokową. Trudno tu znaleźć tak charakterystyczne dla innych wysp greckich antyczne zabytki, lecz mimo to widoki którymi nas raczy pozostają w pamięci na bardzo długo. Bez wątpienia jedną z największych atrakcji wyspy są błękitne groty na północy wyspy. Zatoka wraku to plaża, która stała się nie tylko wizytówką wyspy, ale i całej Grecji. Uważana za jedną z najpiękniejszych plaż świata. Z taką klasyfikacją zgodzi się każdy kto stanie nad urwiskiem spoglądając na nią z góry. Aby w pełni w niej zakosztować musimy zobaczyć ją minimum dwa razy. Zarówno z góry ze specjalnego punktu widokowego, jak i od strony morza. Wyspa Zakynthos obfituje w wspaniałe punkty widokowe. pod tym względem niezwykle okazale prezentuje się zachodnie wybrzeże wyspy. Z wielu miejsc podziwiać możemy niezwykły koloryt morza oraz niezwykle okazałe skały opadające wprost do morza. Jeden z najpiękniejszych punktów widokowych znajduje się na przylądku Keri. Symbolem wyspy jest żółw Caretta Caretta, który na swoje miejsca lęgowe wybrał południowe plaże Zakynthos. Z racji że jest to gatunek zagrożony wyginieciem na kilku plażach wprowadzono pewne ograniczenia, które mają pomóc w ochronie tego wspaniałego gatunku żółwi morskich.
Patra leży w południowej części kraju, nad Zatoką Koryncką. Jest dużym portem morskim, a także ważnym ośrodkiem handlu oraz biznesu. W czasach rzymskich (a dokładniej za panowania Nerona) przybył na te tereny Święty Andrzej, który tu właśnie za szerzenie chrześcijaństwa został ukrzyżowany. Najważniejszym zabytkiem w Patras jest kościół św. Andrzeja (wybudowany ponoć na miejscy kaźni apostoła), będący największą świątynią całej Grecji. Warto także zobaczyć ruiny Odeonu, pozostałości zamku frankijskiego. Koneserzy win nie mogą nie zajrzeć do fabryki tego trunku - Achaia Clauss, gdzie można dokładnie prześledzić proces produkcji. Lubiący aktywnie spędzać czas wolny będą zachwyceni plażami Olympia, wzdłuż których znajduje się mnóstwo knajpek. Wielką atrakcją jest także tutejszy, trwający 3 tygodnie, karnawał.
Tak jak i jego starożytnego poprzednika, współczesny Korynt (Kórinthos) kilkakrotnie niszczyły trzęsienia ziemi. Ostatnie miało miejsce w 1981 r. i pozbawiło dachu nad głową tysiące mieszkańców. Ruiny starożytnego miasta, 7 km na południe od Koryntu, do którego w czasach rzymskich przeniesiono z Aten stolicę prowincji Achaja, zajmują spory obszar. Główną budowlą, dającą pewne pojęcie o skali miasta, jest majestatyczna świątynia Apollina, choć do obecnych czasów przetrwało tylko kilka kolumn z fragmentami belkowania. Większe wrażenie robią jednak pozostałości średniowiecznych zabudowań. Znajdują się one na miejscu dawnego akropolu, na Akrokoryncie, wznoszącym się na wysokość 565 m. Ruiny starożytnego Koryntu ciągną się na znacznym obszarze. Należą do nich fragmenty starożytnych murów miejskich (w czasach rzymskich liczyły one 15 km długości) i położone nieco dalej stadiony, gimnazjony i nekropolie. Jednak do zwiedzania nadaje się tylko część w centrum, wokół rzymskiego forum i doryckiej świątyni Apollina; reszta to niepozorne, często zarośnięte szczątki dawnych budowli, na które można się natknąć, wędrując po wiosce i przy drodze na Akrokorynt. Całość robi duże wrażenie, dając pewne pojęcie o wielkości i majestacie niezwykle bogatego niegdyś ośrodka. Starożytny Korynt był strategicznym miejscem greckiego i rzymskiego świata, pozwalając na kontrolę handlu między północną Grecją a Peloponezem. Oprócz tego posiadanie bliźniaczych portów w Lechajonie w Zatoce Korynckiej i Kenchreai w Zatoce Sarońskiej umożliwiało kontakty handlowe pomiędzy morzami Jońskim i Egejskim, a co za tym idzie zachodnim i wschodnim obszarem państw basenu Morza Śródziemnego. Nic dziwnego, że zarówno w starożytności, jak i w średniowieczu, miasto raz po raz przeżywało najazdy i walki o władzę. Historię starożytnego Koryntu tworzą przede wszystkim dzieje rywalizacji z Atenami, przeciw którym – podczas wojny peloponeskiej – Korynt zawarł sojusz ze Spartą.
Następnie wyruszymy w kierunku Aten - starożytnej stolicy kultury, której nikomu nie trzeba reklamować.

ubezpieczenie, miejsce na jachcie (kojowe), opiekę skippera