Zwiedzimy najpiękniejsze wybrzeża Hiszpanii - od Costa del Sol przez Costa Brava po rajskie wybrzeże Majorki.

W Maladze pije się wino i piwo w knajpkach obwieszonych wizerunkami Jezusa Chrystusa i Matki Boskiej. W Maladze kochankowie obściskują się w zaułkach, podczas gdy ulicą sunie procesja. W Maladze w końcu wierni niosący w procesjach wielkie figury świętych palą przy tym papierosy, dmuchając świętości w twarz. A słońce świeci tu przez 320 dni w roku.Dwa najważniejsze zabytki Malagi to Alkazba i katedra. Katedra, budowana z przerwami od 1528 do 1783 roku, ma wnętrze o wymiarach 117×72 m i wysokości 48 m. Całość, zanurzona w półmroku, przytłacza ogromem. Ten półmrok to konieczność, słońce świeci w Maladze przeciętnie 320 dni w roku. Szczególnie daje o sobie znać w Alcazbie, czyli cytadeli, wybudowanej przez Rzymian i przebudowanej w IX wieków przez Maurów. Forteca jest jedną z największych, muzułmańskich budowli militarnych, jakie zachowały się w Hiszpanii. Stoi na okazałym wzgórzu z którego rozciąga się piękny widok na całe niemal miasto. U podnóża Alkazby znajdują się ruiny teatru, który powstał w czasach Augusta Cezara. Sama twierdza łączy się z surowym zamkiem Giblarfaro, dawną rezydencją emirów arabskich. Absolutnym obowiązkiem jest obejrzenie w Maladze Muzeum Picassa. Malarz urodził się tym mieście i choć nie każdy rozumie i "czuje" jego malarstwo, oglądanie dzieł Mistrza z bliska potrafi zmienić wszystko. Jak zapewniają pracownicy muzeum, można tu prześledzić wszystkie etapy jego twórczości. Natomiast w Museo-Casa Natal, czyli w rodzinnym domu malarza, można obejrzeć np. portrety, które tworzył, gdy miał zaledwie 15 lat. W Maladze się nie je, w Maladze jedzenie się celebruje. W tym mieście można zeszczupleć wybierając odpowiednie potrawy, można też wrócić z kilkoma kilogramami więcej. Nadbrzeże to raj dla miłośników owoców morza.. Wzdłuż promenady Juan Sebastian Alcano można znaleźć wystawione na plaży grille ze świeżymi rybami. W całym rzędzie restauracji i restauracyjek podają kraby, sardele, ośmiorniczki, kalmary, krewetki i oczywiście ryby pod wszelkimi postaciami. Przy Calle Larios znajdziecie mnóstwo eleganckich restauracji oraz winiarni. Zapamiętać trzeba jedno. To nie jest miasto dla smutasów, którzy kładą się spać o 22! Miasto i jego mieszkańcy lubią się bawić, najlepiej więc od razu być gotowym na wszelkiego rodzaju przygody. I coś jeszcze. Bywają dni, kiedy bardzo trudno dostać się do Muzeum Picassa. Trzeba więc uzbroić się w cierpliwość i poczekać czasami na dojście do kasy nawet i ze dwie godziny.
Almeria jest położona nad Morzem Śródziemnym, u podnóża Gór Betyckich. Zwiedzić tu należy:

• Alcazaba - imponującą fortyfikację (jedna z największych w Andaluzji), zbudowaną w 955 przez Abd ar-Rahmana III, w XI w. W XV w. po zniszczeniu przez trzęsienie ziemi w 1487 roku rozbudowywana przez królów katolickich (Izabeli I i Ferdynanda II - dodany został wtedy trzeci łańcuch murów obronnych. Wyposażona w studnie i cysterny, w czasie oblężenia dawała schronienie nawet 20 000 ludzi. Jako obiekt wojskowy służyła jeszcze w początkach XX w.
• San Cristobal - twierdzę z XI w. z kaplicą zbudowaną przez templariuszy
• Katedrę Nuestra Señora de la Encarnación z XIII w.
• Kaplicę de San Juan ze śladami dawnego meczetu z X w./XI w., wzorowanego na meczecie w Kordowie

ymbolem Alicante, portowego miasta Hiszpanii, jest Castillo de Santa Bárbara. Jest położony na wzniesieniu Monte Benacantil. Wzniesienie to oglądane z plaży ma kształt ludzkiej twarzy i często jest nazywane "La Cara del Moro". Powstanie zamku datuje się na wiek XIV. Zamek miał burzliwe dzieje, począwszy od napadów pirackich w średniowieczu aż po działania wojenne ery nowożytnej. Pełnił role bastionu, twierdzy wojskowej, a nawet więzienia. Obecnie w zamku mieści się Muzeum Emigrantów. Pobliski gotycki kościół Santa Maria, z barokową fasadą z XVIII w., wzniesiono w sąsiedztwie mediny Laqant, zbudowanej przez Arabów w VIII w. Miasto odebrał muzułmanom w XIII w. kastylijski król Alfons X Mądry, ale ostatecznie za sprawą Jaume’a II dostało się królestwu Walencji. Powstającą od początku XX w. nową dzielnicę – i jej secesyjny styl – reprezentuje kapryśna biała budowla o nazwie Casa de les Bruixes (Avda. Doctor Gadea 10), czyli Dom Czarownic. Mieści się w niej rząd prowincji.
Valencia to siedziba ogromnej liczby atrakcji turystycznych, które są bardzo zróżnicowane. Miasto zawiera gęstą zabytkowych dziedzictwa kulturowego (w tym Llotja de la Seda (Światowego Dziedzictwa UNESCO od 1996 roku), ale jego zabytkiem jest bez wątpienia Miasto Sztuki i Nauki, awangardowej i futurystycznej kompleksu muzeum. Starożytne kręte uliczki Barrio del Carmen zawierają także budowle arabskie. Katedra, wybudowana w XIII. i XV. wieku jest przede wszystkim gotyckiego stylu, ale zawiera elementy baroku i architektury romańskiej.
Majorka to wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, największa w archipelagu Balearów. Jeszcze nie tak dawno była sennym rolniczym zaściankiem, który zaczął się zmieniać po II Wojnie Światowej, kiedy to pierwsi turyści zaczęli odkrywać możliwości wypoczynku, których darmo szukać w innych miejscach Europie. Dziś, każdego roku ponad 8 milionów turystów, delektuje się ciągnącymi się w nieskończoność pasmami piaszczystych plaż, złocistym słońcem, które powoduje doskonałą opaleniznę.Oprócz naturalnych walorów, doskonale zorganizowana baza turystyczna zapewni każdemu turyście warunki do doskonałej rozrywki. Proponujemy zwiedzić Katedrę La Seu. Ukryta wśród rezydencji i wysokich kamienic, nie wydaje się aż tak ogromna (6,6 tys. m kw.!), ale w środku - zapiera dech. Budowano ją od XIV do XVI w. Kastylijski gotyk. Z siedmiu witrażowych rozet ta największa, nad ołtarzem głównym, ma aż 90 m kw. Wspaniale jest zwłaszcza podczas mszy, gdy ołtarz oświetlają dziesiątki świec i lampionów na wiszącej metalowej konstrukcji w kształcie olbrzymiej korony cierniowej. To projekt Antonio Gaudiego. On również stworzył ceramiczną mozaikę w prezbiterium, mosiężne balustrady przed ołtarzem i oplatające kolumny kandelabry z kutego żelaza.Lewa nawa przylega do sąsiednich domów, a prawa niemal dochodzi do morza. Kiedyś fale oblewały mury katedry, teraz oddziela je solidna grobla i sztuczne jezioro otoczone palmami. Zobaczcie też Museu de Lla catedral. Parter dzwonnicy i dwa przyległe doń kapitularze zamieniono w Museu de la Catedral, mieszczące eklektyczną kolekcję skarbów sztuki sakralnej. W pierwszej sali najcenniejszym eksponatem jest pochodząca z końca XVI w. nadzwyczaj delikatna monstrancja z pozłacanego srebra, przechowywana w szklanej gablocie widocznej pośrodku. Druga sala jest poświęcona głównie gotyckim dziełom szkoły majorkińskich prymitywistów, którzy działali na wyspie w XIV i XV w., malując naiwne obrazy religijne o śmiałych kolorach i jakby komiksowej kresce. W muzeum wystawiono prace dwóch czołowych XIV-wiecznych przedstawicieli szkoły - tak zwanego Mistrza Przywilejów , którego upodobanie do drobiazgowych detali i ciepłych barw zdradza wpływ sztuki włoskiej. Stare miasto to przypominający arabską medynę labirynt uliczek na tyłach katedry to centrum starówki, która ciągnie się na północ po Placa Cort, a na wschód do Avinguda Gabriel Alomar i Villalonga. Zaniedbane i niszczejące przez długie lata, jest dziś odnawiane na wielką skalę i ogromnym nakładem kosztów, tak więc powoli odzyskuje dawny czar. O uroku tego miejsca decyduje jego ogólny wygląd - wąskimi uliczkami i zaułkami można spacerować długie godziny, wałęsając się po placach, gapiąc na renesansowe rezydencje i napawając widokiem imponujących barokowych i gotyckich kościołów.

ubezpieczenie, miejsce na jachcie (kojowe), opiekę skippera